ศิลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่น
Art Cultural and Local Wisdom
1.1 เพื่อให้นักศึกษามีความรู้ ความเข้าใจ เกี่ยวกับศิลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญาล้านนาประเภทต่างๆ ได้อย่างถูกต้อง
1.2 เพื่อให้นักศึกษาอธิบายศิลปวัฒนธรรมแลภูมิปัญญาท้องถิ่นได้อย่างถูกต้อง
1.3 เพื่อให้นักศึกษาจำแนกศิลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่นได้อย่างถูกต้อง
1.4 เพื่อให้นักศึกษาวิเคราะห์ลักษณะศิลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่นได้อย่างถูกต้อง
1.5 เพื่อให้นักศึกษานำเสนอข้อมูลเชิงวิเคราะห์ศิลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่น
1.6 เพื่อให้นักศึกษามีทัศนคติและเห็นคุณค่าของศิลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่น
เพื่อให้มีความสอดคล้องกับตัวผู้เรียนและให้เนื้อหามีความสอดคล้องกับวิชาชีพเฉพาะสาขา ในการเรียนออนไลน์สามารถนำไปสู่กระบวนการคิดเชิงวิเคราะห์ เพื่อต่อยอด ประยุกต์ใช้ในการเรียนวิชาอื่นได้อย่างเหมาะสม
ศึกษาและฝึกปฏิบัติในเชิงวิเคราะห์ศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่นที่เกี่ยวข้องกับวิถีการดำเนินชีวิตของคนพื้นถิ่น ในบริบททางวัฒนธรรม ประเพณี และความเชื่อ ต้นแบบและคุณค่างานหัตถกรรม การแต่งกาย หัตถศิลป์ การละเล่น ศาสนา งานช่างฝีมือของชุมชน
A study and practice in analyzing lanna art and local culture related to the way of life of the local people in context of culture, traditions and beliefs. Learn about prototyping and values of handicraft , traditional dress , crafts , play , religion , and community crafts.
อาจารย์จัดเวลาให้คำปรึกษาเป็นรายบุคคล หรือรายกลุ่มตามความต้องการ 1 ชั่วโมง/สัปดาห์ (เฉพาะรายที่ต้องการ) นอกเวลา
1. มีความรู้และเข้าใจหลักการ ทฤษฎี รวมถึงกระบวนการวิจัยด้านศิลปะและการออกแบบสร้างสรรค์
2. ความสามารถในการวิเคราะห์และสังเคราะห์หลักการและทฤษฎีสำคัญในเนื้อหาด้านศิลปะและการออกแบบสร้างสรรค์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
3. สามารถบูรณาการความรู้ที่ศึกษากับความรู้ในศาสตร์อื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง
4. สามารถนำองค์ความรู้ด้านศิลปะและการออกแบบสร้างสรรค์มาประยุกต์ในศาสตร์ที่เกี่ยวข้องอย่างเหมาะสม
5. ให้คำปรึกษาด้านศิลปะและการออกแบบสร้างสรรค์ผลงานแก่ผู้อื่นได้เป็นอย่างดี
1. บรรยายเนื้อหาเกี่ยวกับเทคโนโลยี นวัตกรรม การบริหารจัดการในงานศิลปกรรมและงานออกแบบ เศรษฐกิจสร้างสรรค์และการพัฒนาอย่างยั่งยืนร่วมกับการอภิปราย
2. วิเคราะห์เนื้อหา ทฤษฎี ตัวอย่างและกรณีศึกษางานวิจัย
3. มอบหมายงานให้ค้นคว้าผลงานวิจัยด้านบริหารจัดการในงานศิลปกรรมและงานออกแบบ
4. การเรียนการสอนแบบ Project Based Learning และ Promblem Based
1. สอบกลางภาค สอบปลายภาค
2. การทำรายงาน และนำเสนอหน้าชั้นเรียน
3. การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในชั้นเรียนระหว่างผู้สอนและผู้เรียน
4. กระบวนการวิเคราะห์เทคโนโลยี นวัตกรรม ที่เหมาะสมในการบริหารจัดการในงานศิลปกรรมและงานออกแบบ
5. ผลงานด้านศิลปกรรมและการออกแบบสร้างสรรค์
1. มีทักษะการปฏิบัติจากการประยุกต์ความรู้ทั้งทางด้านวิชาการหรือวิชาชีพ
2. มีทักษะในการนำความรู้มาคิดอย่างเป็นระบบ
3. มีทักษะการเลือกใช้วิธีการและเครื่องมือสื่อสารที่เหมาะสม 4. มีทักษะการสืบค้น ศึกษา วิเคราะห์และประยุกต์ใช้เทคโนโลยีเพื่อแก้ไขปัญหาอย่างเหมาะสม 5. มีทักษะการใช้ภาษาไทยหรือภาษาต่างประเทศในการสื่อสารได้อย่างมีประสิทธิภาพ
3. มีทักษะการเลือกใช้วิธีการและเครื่องมือสื่อสารที่เหมาะสม 4. มีทักษะการสืบค้น ศึกษา วิเคราะห์และประยุกต์ใช้เทคโนโลยีเพื่อแก้ไขปัญหาอย่างเหมาะสม 5. มีทักษะการใช้ภาษาไทยหรือภาษาต่างประเทศในการสื่อสารได้อย่างมีประสิทธิภาพ
1. บรรยายเนื้อหาเกี่ยวกับมาตรฐานและเกณฑ์การประเมินผลิตภัณฑ์ สินค้า และบริการ ประเด็นปัญหาการใช้เทคโนโลยี นวัตกรรม การบริหารจัดการในงานศิลปกรรมและงานออกแบบ
2. วิเคราะห์เนื้อหา ทฤษฎี ตัวอย่างและกรณีศึกษางานวิจัย 3. การเรียนการสอนแบบ Project Based Learning และ Promblem Based Learning 4. ฝึกทักษะการประเมินคุณภาพผลิตภัณฑ์ สินค้า และบริการให้มีคุณภาพมาตรฐาน
2. วิเคราะห์เนื้อหา ทฤษฎี ตัวอย่างและกรณีศึกษางานวิจัย 3. การเรียนการสอนแบบ Project Based Learning และ Promblem Based Learning 4. ฝึกทักษะการประเมินคุณภาพผลิตภัณฑ์ สินค้า และบริการให้มีคุณภาพมาตรฐาน
1. การทำรายงาน และนำเสนอหน้าชั้นเรียน
2. การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในชั้นเรียนระหว่างผู้สอนและผู้เรียน
3. กระบวนการวิเคราะห์เทคโนโลยี นวัตกรรม ที่เหมาะสมในการบริหารจัดการในงานศิลปกรรมและงานออกแบบ 4. กระบวนการประเมินคุณภาพผลิตภัณฑ์ สินค้า และบริการ 5. คุณภาพผลิตภัณฑ์ สินค้า และบริการ
3. กระบวนการวิเคราะห์เทคโนโลยี นวัตกรรม ที่เหมาะสมในการบริหารจัดการในงานศิลปกรรมและงานออกแบบ 4. กระบวนการประเมินคุณภาพผลิตภัณฑ์ สินค้า และบริการ 5. คุณภาพผลิตภัณฑ์ สินค้า และบริการ
1. มีจิตสำนึกสาธารณะและตระหนักในคุณค่าของคุณธรรม จริยธรรม
2. มีจรรยาบรรณทางวิชาการหรือวิชาชีพ
3. มีความรับผิดชอบต่อตนเอง สังคมและสิ่งแวดล้อม
4. เคารพสิทธิในคุณค่าและศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์
5. เคารพในกฎกติกา ระเบียบของสังคม
1. การจัดกิจกรรมด้านการวิจัยและวิชาการ ในระดับสถาบันการศึกษาและชุมชน
2. ส่งเสริมกิจกรรมเผยแพร่ผลงานวิจัยและงานออกแบบสร้างสรรค์
3. ส่งเสริมกิจกรรมบริการวิชาการทั้งในระดับสถาบันการศึกษาและชุมชน
4. ส่งเสริมกิจกรรมการแลกเปลี่ยนเรียนรู้และสร้างแนวปฏิบัติที่ดี (Knowledge Management) ในระดับภายในสถาบัน-และนอกสถาบัน
5. ส่งเสริมด้าน คุณธรรม จริยธรรมด้านการวิจัยและการเรียนการสอน
6. ใช้กิจกรรมในการมีส่วนร่วมเกี่ยวกับประเด็นปัญหาในการวิจัย
7. ส่งเสริมให้มีกิจกรรมเกี่ยวกับความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อม
8. ใช้กิจกรรมในการมีส่วนร่วมเกี่ยวกับการสร้างสรรค์ผลงาน
9. ใช้กิจกรรมในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้เกี่ยวกับแนวปฏิบัติที่ดีในงานวิจัยและงานสร้างสรรค์ระดับบุคคลและหน่วยงาน
10. สอดแทรกและส่งเสริมด้าน คุณธรรม จริยธรรม และเคารพเทิดทูลในสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ 11. ปลูกฝังให้มีความรับผิดชอบต่องานที่ได้รับมอบหมาย 12. การเรียนการสอนในรูปแบบอื่นๆ ที่เหมาะสมกับบริบทของเนื้อหา
10. สอดแทรกและส่งเสริมด้าน คุณธรรม จริยธรรม และเคารพเทิดทูลในสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ 11. ปลูกฝังให้มีความรับผิดชอบต่องานที่ได้รับมอบหมาย 12. การเรียนการสอนในรูปแบบอื่นๆ ที่เหมาะสมกับบริบทของเนื้อหา
1. กิจกรรมและพฤติกรรมที่แสดงออกถึงการมีจิตสาธารณะ
2. กิจกรรม สัมมนา การอบรมที่เกี่ยวข้องกับเครือข่ายความร่วมมือ
3. ผลสะท้อนจากบุคคลที่มีส่วนได้ส่วนเสีย
4. กิจกรรมและพฤติกรรมที่แสดงออกถึงแนวปฏิบัติที่ดี
5. กิจกรรมที่แสดงออกถึงการมีส่วนร่วมการสร้างสรรค์ผลงาน
6. กิจกรรมการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และผลสะท้อนกลับจากผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย
7. กิจกรรมและพฤติกรรมที่แสดงออกในการเคารพเทิดทูลในสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์
8. ความมีวินัยและความรับผิดชอบในงานที่ได้รับมอบหมาย
9. ความซื่อสัตย์สุจริตในการสอบ
10. รายงานผลการตรวจสอบการคัดลอกผลงาน
1. มีมนุษยสัมพันธ์และมารยาทสังคมที่ดี
2. มีภาวะความเป็นผู้นำและผู้ตามได้อย่างมีประสิทธิภาพ
3. สามารถทำงานเป็นทีมได้อย่างมีประสิทธิภาพ
4. สามารถใช้ความคิดสร้างสรรค์ด้านศิลปะและการออกแบบมาช่วยเหลือสังคมในประเด็นที่เหมาะสม
5. สามารถติดตามความก้าวหน้าทางวิชาการและเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องด้านศิลปะและการออกแบบสร้างสรรค์
1. บรรยายเนื้อหาเกี่ยวกับศิลปวัฒนธรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่นของแต่ละพื้นที่
3. การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่มีสถานการณ์จริงเพื่อหาประเด็นปัญหาและโจทย์การวิจัย
4. การจัดกิจกรรมการลงพื้นที่จริงเพื่อหาประเด็นปัญหารวมถึงการบริการวิชาการ
5. การเรียนการสอนในรูปแบบอื่นๆ ที่เหมาะสมกับบริบทของเนื้อหา
6. บรรยายเนื้อหาเกี่ยวกับการออกแบบที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมและการพัฒนาอย่างยั่งยืน
7. วิเคราะห์เนื้อหา ทฤษฎี ตัวอย่างและกรณีศึกษางานวิจัยที่เกี่ยวกับการออกแบบเพื่อสิ่งแวดล้อม
8. การเรียนการสอนแบบ Project Based Learning และ Promblem Based Learning
9. การสร้างสรรค์งานศิลปกรรมและการออกแบบสร้างสรรค์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
9. การสร้างสรรค์งานศิลปกรรมและการออกแบบสร้างสรรค์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
1. การลงพื้นที่จริงเพื่อบริการวิชาการด้านศิลปะและการออกแบบสร้างสรรค์
2. การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในชั้นเรียนระหว่างผู้สอนและผู้เรียนหลังการลงพื้นที่จริง
3. การสังเกตพฤติกรรมแบบมีส่วนร่วม
4. การทำรายงาน และนำเสนอหน้าชั้นเรียน
5. ผลงานด้านศิลปกรรมและการออกแบบสร้างสรรค์
แผนที่แสดงการกระจายความรับผิดชอบมาตรฐานผลการเรียนรู้จากหลักสู่รายวิชา (Curriculum Mapping)
| กลุ่มวิชา | 1.ความรู้ | 2. ทักษะ | 3.จริยธรรม | 4. ลักษณะบุคคล | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ลำดับ | รหัสวิชา | ชื่อวิชา | 1.1 ความรู้ เข้าใจ หลักการทฤษฎี | 1.2 วิเคราะห์ และสังเคราะห์ | 1..3 บูรณาการความรู้ | 1.4 นำองค์ความรู้ประยุกต์ใช้ | 1.5 ให้คำปรึกษา | 2.1 มีทักษะการปฏิบัติ | 2.2 มีทักษะการนำความรู้มาใช้อย่างเป็นระบบ | 2.3 มีทักษะเลือกใช้วิธีสื่อสาร | 2.4 มีทักษะการสืบค้น | 2.5 มีทักษะการใช้ภาษาไทยและต่างประเทศ | 3.1 จิตสำนึกสาธารณะ | 3.2 จริยธรรมทางวิชาการหรือวิชาชีด | 3.3 ความรับผิดชอบต่อตนเองและสังคม | 3.4 เคารพสิทธิ์ในคุณค่าความเป็นมนุษย์ | 3.5 เคารพในกฎกติกา ระเบียบของสังคม | 4.1 มนุษยสัมพันธ์ที่ดี | 4.2 มีภาวะผู้นำ | 4.3 ทำงานเป็นทีม | 4.4 ใช้ความคิดสร้างสรรค์ ช่วยเหลือสังคม | 4.5 ติดตามความก้าวหน้าทางวิชาการและเทคโนโลยี |
| 1 | MDCD0003 | ศิลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่น | ||||||||||||||||||||
| กิจกรรมที่ | ผลการเรียนรู้ * | วิธีการประเมินผลนักศึกษา | สัปดาห์ที่ประเมิน | สัดส่วนของการประเมินผล |
|---|---|---|---|---|
| 1 | ความรู้ ความจำ ความเข้าใจ | สอบกลางภาคและปลายภาค | สอบกลางภาค สัปดาห์ 9 สอบปลายภาค สัปดาห์ 17 | สอบกลางภาค ร้อยละ 15 สอบปลายภาค ร้อยละ 15 |
| 2 | เน้นการใช้ทักษะด้านต่างๆ | 1. การทำรายงาน 2. การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ 3. การวิเคราะห์ 4.การประเมินคุณภาพ 5. คุณภาพของผลิตภัณฑ์ | ตลอดภาคการศึกษา | ร้อยละ 50 |
| 3 | จิตสำนึก จรรณยาบรรณทางวิชาการ ความรับผิดชอบ เคารพสิทธิ์ | 1.กิจกรรมและการแสดงออก 2.ความร่วมมือ 3.ผลสะท้อนจากบุคคล 4.กิจกรรมที่สะท้อนแนวปฏิบัติที่ดี 5.กิจกรรมที่แสดงออกถึงการมีส่วนร่วม 6.กิจกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ 7.กิจกรรมที่แสดงออกถึงการเคารพเทิดทูนสถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ 8. ความมีวินัยและความรับผิดชอบในงานมอบหมาย 9. ความซื่อสัตย์สุจริตในการสอบ 10. รายงานผลการตรวจสอบการคัดลอกผลงานวิชาการ | ตลอดภาคการศึกษา | ร้อยละ 10 |
| 4 | ด้านลักษณะบุคคล | 1. การลงพื้นที่ 2.การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในชั้นเรียน 3.การสังเกตพฤติกรรม 4.การทำรายงาน การนำเสนอ 5. ผลงานด้านศิลปกรรมและการออกแบบสร้างสรรค์ | ตลอดภาคการศึกษา | ร้อยละ 10 |
จิระชัย ยมเกิด. (2560). การพัฒนาศักยภาพงานหัตถกรรมเครื่องเขินวัฒนธรรมล้านนาเพื่อเสริมสร้าง
มูลค่าสู่ตลาดผู้บริโภคเชื่อมโยงวัฒนธรรมสู่การท่องเที่ยวโดยชุมชนบ้านศรีปันครัว
ตำบลท่าศาลา อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. รายงานการวิจัย (e-book). กระทรวงวัฒนธรรม.
กรุงเทพ : มปพ.
ฐาปกรณ์ เครือระยา.(2560) .การศึกษาและรวบรวมลวดลายขูดโบราณของเครื่องเขินบ้านนันทาราม
เพื่อการอนุรักษ์และฟื้นฟูผลิตภัณฑ์เครื่องเขินจังหวัดเชียงใหม่. รายงานการวิจัย (e-book).
กระทรวงวัฒนธรรม.กรุงเทพฯ : มปพ.
ลิปิกร มาแก้ว. (2563).ประเพณีและวัฒนธรรมล้านนา.เอกสารประกอบการสอน. เชียงใหม่ :เอกสารโรเนียว.วรวิทย์ นิเทศศิลป์.(2560). การบูรณาการการเรียนการสอนด้วยวิธีการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น
ล้านนา.รายงานการวิจัย (e-book). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขต
เชียงใหม่. เชียงใหม่ : มปพ.
วรีวรรณ เจริญรูป และคณะ .(2562). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ภูมิปัญญาท้องถิ่นด้วยการสร้างคุณค่าและ
มูลค่าเพิ่ม : กรณีศึกษาตุงล้านนา. วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ .6(2)
พฤษภาคม-สิงหาคม 2562. หน้า 315-330.
สุโขทัยธรรมาธิราช,มหาวิทยาลัย.(2551). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชน. เอกสารการสอนชุดวิชา หน่วยที่ 1-8. พิมพ์ครั้งที่ 1.กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
เสวภา ศักยพันธ์ และยุพยง วิจิตรศิลป์.(2538).อาหารพื้นบ้านภาคเหนือ.พิมพ์ครั้งที่ 2. เชียงใหม่ :โรงพิมพ์ดาว. อมรรัตน์ อนันต์วราพงษ์ .(2560). หลักการวิจัยเพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์ภูมิปัญญาไทย. พิมพ์ครั้งที่ 1 กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. อรอนงค์ ทองมี.(2558). วัฒนธรรมอาหารล้านนา : การพัฒนาเชิงเศรษฐกิจสร้างสรรค์.วารสารศิลปกรรมศาสตร์วิชาการ วิจัย และงานสร้างสรรค์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. 2(1) มกราคม -มิถุนายน 2558 .หน้า 25-54.
เสวภา ศักยพันธ์ และยุพยง วิจิตรศิลป์.(2538).อาหารพื้นบ้านภาคเหนือ.พิมพ์ครั้งที่ 2. เชียงใหม่ :โรงพิมพ์ดาว. อมรรัตน์ อนันต์วราพงษ์ .(2560). หลักการวิจัยเพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์ภูมิปัญญาไทย. พิมพ์ครั้งที่ 1 กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. อรอนงค์ ทองมี.(2558). วัฒนธรรมอาหารล้านนา : การพัฒนาเชิงเศรษฐกิจสร้างสรรค์.วารสารศิลปกรรมศาสตร์วิชาการ วิจัย และงานสร้างสรรค์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. 2(1) มกราคม -มิถุนายน 2558 .หน้า 25-54.
2.1 วารสาร COMPASS
2.2 หนังสือครูศิลป์ของแผ่นดิน ของศูนย์ส่งเสริมศิลปาชีพระหว่างประเทศ (ศศป.)
2.3 พิพิธภัณฑ์เมืองเชียงใหม่
2.4 หอศิลป์วัฒนธรรม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
2.5 พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นในพื้นที่ต่างๆ ของจังหวัดเชียงใหม่
2.6 แหล่งเรียนรู้ในพื้นที่ต่างๆ ของจังหวัดเชียงใหม่
2.2 หนังสือครูศิลป์ของแผ่นดิน ของศูนย์ส่งเสริมศิลปาชีพระหว่างประเทศ (ศศป.)
2.3 พิพิธภัณฑ์เมืองเชียงใหม่
2.4 หอศิลป์วัฒนธรรม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
2.5 พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นในพื้นที่ต่างๆ ของจังหวัดเชียงใหม่
2.6 แหล่งเรียนรู้ในพื้นที่ต่างๆ ของจังหวัดเชียงใหม่
3.1 เอกสารวบรวมข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับภูมิปัญญาและศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่นล้านนา
3.2 เว็ปไซด์ที่เกี่ยวข้องกับภูมิปัญญาและศิลปวัฒนธรรมล้านนา
3.3 พื้นที่หรือชุมชนที่มีภูมิปัญญาท้องถิ่น
3.2 เว็ปไซด์ที่เกี่ยวข้องกับภูมิปัญญาและศิลปวัฒนธรรมล้านนา
3.3 พื้นที่หรือชุมชนที่มีภูมิปัญญาท้องถิ่น
การประเมินประสิทธิผลรายวิชานี้ที่จัดทำโดยนักศึกษา ได้จัดกิจกรรมในการนำแนวคิดและความเห็นจากนักศึกษาได้ดังนี้
1.1 การสนทนากลุ่มระหว่างผู้สอนและผู้เรียน
1.2 แบบประเมินผู้สอน และแบบประเมินรายวิชา
1.3 ข้อเสนอแนะผ่านสื่อออนไลน์รูปแบบต่างๆ ที่อาจารย์ผู้สอนได้จัดทำเป็นช่องทางการสื่อสารกับนักศึกษา
1.1 การสนทนากลุ่มระหว่างผู้สอนและผู้เรียน
1.2 แบบประเมินผู้สอน และแบบประเมินรายวิชา
1.3 ข้อเสนอแนะผ่านสื่อออนไลน์รูปแบบต่างๆ ที่อาจารย์ผู้สอนได้จัดทำเป็นช่องทางการสื่อสารกับนักศึกษา
ในการเก็บข้อมูลเพื่อประเมินการสอน ได้มีกลยุทธ์ ดังนี้
2.1 การสังเกตการณ์สอนของผู้สอน
2.2 ผลการเรียนของนักศึกษา
2.3 การทวนสอบผลประเมินการเรียนรู้
2.1 การสังเกตการณ์สอนของผู้สอน
2.2 ผลการเรียนของนักศึกษา
2.3 การทวนสอบผลประเมินการเรียนรู้
หลังจากผลการประเมินการสอนในข้อ 2 จึงมีการปรับปรุงการสอน โดยการจัดกิจกรรมในการระดมสมอง และหาข้อมูลเพิ่มเติมในการปรับปรุงการสอน ดังนี้
3.1 สัมมนาการจัดการเรียนการสอน
3.2 การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในและนอกชั้นเรียน
3.1 สัมมนาการจัดการเรียนการสอน
3.2 การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในและนอกชั้นเรียน
ในระหว่างกระบวนการสอนรายวิชา มีการทวนสอบผลสัมฤทธิ์ในรายหัวข้อ ตามที่คาดหวังจากการเรียนรู้ในวิชา ได้จาก การสอบถามนักศึกษา หรือการสุ่มตรวจผลงานของนักศึกษา รวมถึงพิจารณาจากผลการ ทดสอบย่อย และหลังการออกผลการเรียนรายวิชา มีการทวนสอบผลสัมฤทธิ์โดยรวมในวิชาได้ดังนี้
4.1 การทวนสอบการให้คะแนนจากการสุ่มตรวจผลงานของนักศึกษาโดยอาจารย์อื่น หรือผู้ทรงคุณวุฒิ ที่ไม่ใช่อาจารย์ประจำหลักสูตร
4.2 มีการตั้งคณะกรรมการในสาขาวิชา ตรวจสอบผลการประเมินการเรียนรู้ของนักศึกษา โดยตรวจสอบข้อสอบ รายงาน วิธีการให้คะแนนสอบ และการให้คะแนนพฤติกรรม
4.1 การทวนสอบการให้คะแนนจากการสุ่มตรวจผลงานของนักศึกษาโดยอาจารย์อื่น หรือผู้ทรงคุณวุฒิ ที่ไม่ใช่อาจารย์ประจำหลักสูตร
4.2 มีการตั้งคณะกรรมการในสาขาวิชา ตรวจสอบผลการประเมินการเรียนรู้ของนักศึกษา โดยตรวจสอบข้อสอบ รายงาน วิธีการให้คะแนนสอบ และการให้คะแนนพฤติกรรม
จากผลการประเมิน และทวนสอบผลสัมฤทธิ์ประสิทธิผลรายวิชา ได้มีการวางแผนการปรับปรุงการสอนและรายละเอียดวิชา เพื่อให้เกิดคุณภาพมากขึ้น ดังนี้
5.1 ปรับปรุงรายวิชาทุก 3 ปี หรือตามข้อเสนอแนะและผลการทวนสอบมาตรฐานผลสัมฤทธิ์ตามข้อ 4
5.2 เปลี่ยนหรือสลับอาจารย์ผู้สอน เพื่อให้นักศึกษามีมุมมองในเรื่องการประยุกต์ความรู้นี้กับปัญหาที่มาจากข้อคิดเห็นของอาจารย์ทางด้านศิลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่น
5.1 ปรับปรุงรายวิชาทุก 3 ปี หรือตามข้อเสนอแนะและผลการทวนสอบมาตรฐานผลสัมฤทธิ์ตามข้อ 4
5.2 เปลี่ยนหรือสลับอาจารย์ผู้สอน เพื่อให้นักศึกษามีมุมมองในเรื่องการประยุกต์ความรู้นี้กับปัญหาที่มาจากข้อคิดเห็นของอาจารย์ทางด้านศิลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่น
