โภชนาการ

Nutrition

1.1 เข้าใจสารอาหารู้ความหมายและความสำคัญของโภชนาการ
1.2 เข้าใจสารอาหาร สารอาหารกับกระบวนการแปรรูปและกระบวนการย่อยอาหาร
1.3 เข้าใจระบบการย่อยและการดูดซึมอาหาร ความต้องการอาหารและพลังงาน อาการและโรคที่เกิดจากความผิดปกติของการ  บริโภค...
1.4 เข้าใจโภชนาการของบุคคลในภาวะต่าง ๆ วิธีการประเมินภาวะโภชนาการ โภชนบำบัด และปัญหาโภชนาการในประเทศไทย
1.5 เข้าใจอาหารเชิงหน้าที่ทางโภชนาการ ผลิตภัณฑ์เสริมสุขภาพ ฉลากโภชนาการและการ กล่าวอ้างทางโภชนาการ
        เพื่อเพิ่มเติมรายละเอียดของวิชา ด้านความรู้ ความเข้าใจ ให้ได้ตามเกณฑ์ของหลักสูตร และสามารถนำไปประยุกต์ใช้ร่วมกับงานที่เกี่ยวข้อง ชีวิตประจำวัน โดยให้มีความทันสมัยสอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงในปัจจุบัน
2.1 เพื่อให้เป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรของสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ
2.2 เพื่อให้นักศึกษาได้รับความรู้เกี่ยวกับโภชนศาสตร์ที่ทันสมัยในระดับสากล เช่น การพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหารเพื่อสุขภาพชนิดใหม่ ๆ ที่เพิ่มคุณค่าทางโภชนาการ หรือแก้ไขปัญหาโภชนาการ และงานวิจัยต่าง ๆ ทางด้านโภชนาการเพื่อให้เกิดแนวคิดในการพัฒนาไปสู่คุณภาพชีวิตด้านสุขภาพร่างกายที่ดีต่อไป
      โอกาสในสายงานด้านโภชนาการและวิทยาศาสตร์การอาหาร ศึกษาความหมาย ความสำคัญของโภชนาการ การเปลี่ยนแปลงองค์ประกอบของอาหาร ระหว่างการแปรรูปและการเก็บรักษา ระบบการย่อยและการดูดซึม ความต้องการอาหารและสมดุลพลังงาน อาการและโรคที่เกิดจากความผิดปกติของการบริโภค โภชนาการของบุคคลในช่วงวัยต่าง ๆ วิธีประเมินภาวะโภชนาการ โภชน-บำบัด ปัญหาโภชนาการในประเทศ ฉลากโภชนาการและการกล่าวอ้างทางโภชนาการ
1  ชั่วโมง
1.1 มีจิตสำนึกสาธารณะและตระหนักในคุณค่าของคุณธรรม จริยธรรม
1.2 มีจรรยาบรรณทางวิชาการหรือวิชาชีพ
1.3 มีวินัย ขยัน อดทน ตรงต่อเวลาและความรับผิดชอบต่อตนเอง สังคมและสิ่งแวดล้อม
š1.4 เคารพสิทธิในคุณค่าและศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์
1. การสอนแบบบรรยาย
2. การเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม (Participatory Learning) ใช้การสอนแบบสื่อสารสองทาง เปิดโอกาสให้นักศึกษามีการตั้งคำถามหรือตอบคำถามเพื่อแสดงความคิดเห็นในชั้นเรียน
 
       ประเมินผลจากพฤติกรรมที่แสดงออกในชั้นเรียนและในสถานการณ์ที่คณะจัดกิจกรรมต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องทางด้านคุณธรรมและจริยธรรม ตรวจสอบการ มีวินัยต่อการเรียนการตรงต่อเวลาในการเข้าเรียน และประเมินการรับฟัง ความคิดเห็นของผู้อื่น โดยประเมินเป็นรายบุคคลและรายกลุ่ม
2.1.1 มีความรู้และความเข้าใจทั้งด้านทฤษฏีและหลักการปฏิบัติในเนื้อหาที่ศึกษา ด้านความสำคัญของโภชนาการ สารอาหารต่าง ๆ สารอาหารกับกระบวนการ แปรรูป ระบบการย่อยและการดูดซึม ความต้องการอาหารและสมดุลพลังงาน อาการและโรค     ที่เกิดจากความผิดปกติของการบริโภค โภชนาการของบุคคลในภาวะต่าง ๆ
2.1.2 สามารถติดตามความก้าวหน้าทางวิชาการและเทคโนโลยี
2.1.3 สามารถบูรณาการความรู้ทางวิชาชีพกับความรู้ในศาสตร์อื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง เช่น โภชนบำบัดและปัญหาโภชนาการในประเทศไทย อาหารเชิงหน้าที่ทางโภชนาการ ผลิตภัณฑ์เสริมสุขภาพ ฉลากโภชนาการและการกล่าวอ้างทางโภชนาการ ในการแปรรูปอาหาร หรือการพัฒนาผลิตอาหาร
1. การสอนแบบบรรยาย
2. การเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม (Participatory Learning)
3. การเรียนแบบค้นพบ (Discovery Learning
   2.3.1 ประเมินจากการทดสอบย่อย สอบกลางภาค สอบปลายภาค ด้วยข้อสอบที่เน้นหลักการและทฤษฎี
   2.3.2 ประเมินจากรายงานและการนำเสนอข้อมูลของนักศึกษาที่ได้รับมอบหมาย
   2.3.3 ประเมินผลจากการสังเกตจากพฤติกรรมปฏิบัติการในห้องทั้งรายกลุ่มและรายบุคคล
3.1.1 มีทักษะในการปฏิบัติจากการประยุกต์ความรู้ทั้งทางด้านวิชาการหรือวิชาชีพที่จะนำไปสู่การแก้ปัญหาโภชนาการในตนเอง ครอบครัวและสังคมได้
3.1.2 มีทักษะในการนำความรู้มาคิดและใช้อย่างมีระบบในการค้นคว้าข้อมูลทางวิชาการด้านโภชนาการ และนำข้อมูลมา ประมวลและทบทวนเอกสารทางวิชาการด้านโภชนาการและอาหารเสริมสุขภาพ มานำเสนอได้อย่างเป็นขั้นตอนและถูกต้อง
3.2.1 การสอนแบบบรรยาย ในเนื้อหาวิชาทางวิชาการ ที่เกี่ยวข้อง
3.2.2 สอนแบบกระบวนการสืบค้น (Inquiry Process) เนื้อหาวิชาที่เกี่ยวข้องเป็นปัจจุบัน ที่ทางวิชาการที่แสดงผลของกระบวนการทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการอาหารที่มีต่อโภชนาการ
3.2.3  สอนโดยใช้ปัญหาเป็นฐาน (Problem Based Learning) และสอนเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ
3.2.4  การเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม (Participatory Learning) โดยจัดให้มีการอภิปรายในรูป ของกิจกรรมกลุ่มในหัวข้อ ที่มอบหมายแก่นักศึกษา ที่เกี่ยวข้อง มีการตั้งโจทย์/คำถาม หรือยกตัวอย่างสถานการณ์ในระหว่างการเรียนการสอนเพื่อให้นักศึกษาได้ฝึกคิด วิเคราะห์ และมีความกล้าแสดงออกทางความคิด
 3.3.1 ประเมินจากการสังเกตกระบวน ตอบปัญหาการจัดการระบบการแสดงความคิดความคิดเห็นเป็นในชั้นเรียน ทั้งรายบุคคล และกลุ่มของนักศึกษา เหตุผลสนับสนุนทางด้านวิชาการที่เหมาะสม
 3.3.2  ประเมินจากงานที่ได้รับมอบหมาย
 3.3.3  การทดสอบย่อย การสอบข้อเขียนกลางภาคและปลายภาค
4.1.1 มีมนุษย์สัมพันธ์และมารยาทสังคมที่ดี
4.1.2 มีภาวะความเป็นผู้นำและผู้ตาม
4.1.3 สามารถทำงานเป็นทีมและสามารถแก้ไขข้อขัดแย้งได้อย่างเหมาะสม
4.1.4 สามารถใช้ความรู้ในศาสตร์มาช่วยเหลือสังคมในประเด็นที่เหมาะสม
การเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม (Participatory Learning โดย
  4.2.1  จัดกลุ่มและมอบหมายงานกลุ่ม และมีการเปลี่ยนกลุ่มทางานตามกิจกรรมที่มอบหมาย เพื่อให้นักศึกษาทางานได้กับผู้อื่น
  4.2.2  จัดกิจกรรมเสริมในชั้นเรียนและนอกชั้นเรียนที่นักศึกษามีโอกาสปฏิสัมพันธ์กับนักศึกษาคนอื่นและบุคคลภายนอก
  4.2.3 กำหนดความรับผิดชอบของนักศึกษาแต่ละคนในการทำงานกลุ่มแต่ให้นักศึกษาวางแผนและแบ่งงานให้สมาชิกในกลุ่มรับผิดชอบด้วยตนเอง
 4.3.1  สังเกตพฤติกรรมการทำงานกลุ่ม ประเมินความรับผิดชอบจากงานที่มอบหมายจากความตรงต่อเวลาและคุณภาพงานที่ได้
 4.3.2  ประเมินการวางแผนการทางานและการแบ่งงานให้สมาชิกในกลุ่ม จากคุณภาพงานและการส่งงานตามกำหนดเวลา
 4.3.3  ให้นักศึกษาประเมินตนเองและสมาชิกคนอื่น ๆ ในกลุ่มด้านความรับผิดชอบในงานที่ได้รับมอบหมายและความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล การปรับตัวในการทางานร่วมกันในกลุ่ม ทั้งในฐานะผู้นำกลุ่มและสมาชิกกลุ่มได้อย่างมีประสิทธิภาพ
5.1.1  เลือกใช้วิธีการและเครื่องมือสื่อสารได้เหมาะสมรวดเร็ว
5.1.2  สืบค้น ศึกษา วิเคราะห์และประยุกต์ใช้เทคโนโลยีเพื่อแก้ไขปัญหาอย่างเหมาะสม
5.1.3สามารถใช้ภาษาไทยอย่างถูกต้องและภาษาอังกฤษเพื่อการเรียนรู้ได้อย่างเหมาะสมเลือกใช้วิธีการและเครื่องมือสื่อสารที่   เหมาะสม
5.1.4  ใช้ภาษาไทยและภาษาต่างประเทศ ในการสื่อสารได้อย่างถูกต้องตามกาลเทศะ และสอดคล้องกับวัฒนธรรมสากล
5.2.1  มีการสอนและอธิบายเชิงทฤษฎีและนำเสนอข้อมูลทางอินเตอร์เน็ตโดยใช้ Power point และการค้นคว้าทางอินเตอร์เน็ต เพื่อเป็นตัวอย่างกระตุ้นให้นักศึกษาเห็นประโยชน์จากการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการนาเสนอและสืบค้นข้อมูลกรณีศึกษาเกี่ยวกับความสำคัญทางด้านโภชนาการ
5.2.2   แนะนำเทคนิคการสืบค้นข้อมูลและแหล่งข้อมูลผ่านระบบสารสนเทศ
5.2.3 มอบหมายงานที่ต้องมีการสืบค้นข้อมูลด้วยเทคโนโลยีสารสนเทศมีการนำเสนอข้อมูลทางอินเตอร์เน็ต และนำเสนองานด้วยวาจาโดยใช้สื่อ Power point
5.3.1  ประเมินจากเทคนิคการนำเสนอ โดยใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ
5.3.2  ประเมินจากความสามารถในการอธิบาย การอภิปรายกรณีศึกษาต่าง ๆ ตลอดจนความเข้าในและความถูกต้อง ในเนื้อหาที่นำเสนอต่อชั้นเรียน
---
แผนที่แสดงการกระจายความรับผิดชอบมาตรฐานผลการเรียนรู้จากหลักสู่รายวิชา (Curriculum Mapping)
กลุ่มวิชา 1 2 3 4 5
ลำดับ รหัสวิชา ชื่อวิชา 1 2 3 4 1 2 3 1 2 1 2 3 4 1 2 3
1 BSCFT301 โภชนาการ
กิจกรรมที่ ผลการเรียนรู้ * วิธีการประเมินผลนักศึกษา สัปดาห์ที่ประเมิน สัดส่วนของการประเมินผล
1 1.1, 1.4, 4.2, 4.3 การเข้าชั้นเรียน การส่งรายงานตรงเวลา การแสดงความคิดเห็นในชั้นเรียน 1-15 5%
2 1.3, 2.3, 3.2, 4.2, 4.3 การมีส่วนร่วมกิจกรรมในชั้นเรียน ทุกสัปดาห์
3 2.3, 3.2 การทดสอบย่อย 2 - 16 5%
4 2.3, 3.2 การสอบกลางภาค (หน่วยที่ 1−3) - ไม่ทุจริตในการสอบ 9 30%
5 2.3, 3.2 การนำเสนองาน/การรายงาน 17 20%
6 2.3, 3.2 การสอบปลายภาค (หน่วยที่ 4−6) - ไม่ทุจริตในการสอบ 18 40 %
วิบูลย์ รัตนาปนนท์ และ นิธิยา รัตนาปนนท์. 2529. โภชนศาสตร์เบื้องต้น. ภาควิชาวิทยาศาสตร์
และเทคโนโลยีการอาหาร คณะอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. เชียงใหม่.
สิริพันธุ์ จุลกรังคะ. 2550. โภชนศาสตร์เบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 5. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพฯ.
อัญชลี ศรีจำเริญ. 2553. อาหารและโภชนาการ: การป้องกันและบำบัดโรค. พิมพ์ครั้งที่ 1. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพมหานคร. 225 หน้า.
อัญชลี ศรีจำเริญ. 2555. อาหารเพื่อสุขภาพ: สารอาหารเชิงพันธภาพและกลไกการทำงาน. พิมพ์ครั้งที่ 1. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพมหานคร. 181 หน้า.
กองโภชนาการ กรมอนามัย. 2543. ธงโภชนาการ. คณะทำงานจัดทำข้อปฏิบัติการกินอาหารเพื่อสุขภาพที่ดีของคนไทย. กรุงเทพฯ.
คณะกรรมการสวัสดิการกรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. 2545 . ตารางแสดงคุณค่าทาง
โภชนาการของอาหารไทย. สำนักพิมพ์สามเจริญพาณิชย์ จำกัด. กรุงเทพฯ.
นัยนา บุญทวียุวัฒน์. 2546. ชีวเคมีทางโภชนาการ. บริษัทบริษัท ซิกม่า ดีไซน์กราฟฟิก จำกัด. กรุงเทพฯ.
อบเชย วงศ์ทอง. 2542. โภชนศาสาตร์ครอบครัว. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสาตร์. กรุงเทพฯ.
Grosvenor, M.B. and L.A. Smolin. 2002. Nutrition: from Science to life. Fort Worth:
Harcourt Brace College Publisher.
Henry, C.J. and C. Chapman, C. 2002. The Nutrition Handbook for Food Processors. Woodhead Publishing. USA.
Mahan, L.K., Escott-Stump, S.V: Krause's. 2000 Food Nutrition & Diet Therapy. 9thed. Phiadelphia, W.B. Saunders Company.
Smolin, L.A. and M.B. Grosvenor. 1994. Nutrition: Science and Applications. Saunders College Publishing. USA.
Whitney, E. and S.R. Rolfes, 2005. Understanding Nutrition. 10th ed. Thomson Learning, Inc. USA.
- คณะกรรมการจัดทำข้อกำหนดสารอาหารที่ควรได้รับประจำวันสำหรับคนไทย. 2546. ปริมาณสารอาหารอ้างอิงที่ควรได้รับประจำวันสำหรับคนไทย พ.ศ. 2546. กองโภชนาการ กรมอนามัยกระทรวงสาธารณสุข. กรุงเทพฯ.
- เวปไซด์มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมอาหาร มาตรฐานผลิตภัณฑ์ผลิตภัณฑ์ชุมชน อย.
- วารสารอาหาร, Journal of Food Science และ Journal of Food Technology หรือวารสารอื่น ๆในฐานข้อมูล scopus หรือ sciencedirect
- The Journal of nutrition.
- The American journal of clinical nutrition.
- Journal of the Science of Food and Agriculture.
ไม่มี
ไม่มี
        ในสาขาวิชามีแนวทางการปรับปรุงการสอน โดยอาจารย์ประจำหลักสูตรประชุมเพื่อกำหนดกลไกและวิธีการปรับปรุงการสอน โดยการประชุมเชิงปฏิบัติการเพื่อพัฒนาการเรียนการสอน ร่วมกันเพื่อปรับปรุงเนื้อหาให้เหมาะสมกับระดับของนักศึกษาและทันต่อสถานการณ์ปัจจุบัน
3.1 ปรับปรุงหลักสูตรให้ตอบสนองความต้องการของประเทศที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมอาหารและ ธุรกิจด้านอาหาร การเปลี่ยนแปลงของโลก โดยพัฒนาหลักสูตรทุก 5 ปี
3.2 ปรับปรุงการสอนโดยเพิ่มเติมข้อมูลทางวิชาจากที่เป็นปัจจุบัน ทันสมัย และบูรณาการข้อมูลหรือความรู้ที่ได้จากงานวิจัย ข้อมูลจากการฝึกอบรมต่าง ร่วมกับข้อมูลที่นักศึกษาประเมิน ข้อมูลจาก มคอ.5 จากปีการศึกษาที่ผ่านมา และคำแนะนำจากอาจารย์ผู้ที่มีประสบการณ์การสอนรายวิชาจุลชีววิทยาอาหาร รวมถึงวิธีการสอน เพื่อให้เกิดผลสัมฤทธิ์ที่ดีขึ้นแก่นักศึกษา
ไม่มี
ไม่มี