ภาษาอังกฤษสำหรับธุรกิจท่องเที่ยวและบริการ

Correspondence English for Tourism Business and Hospitality

1. เพื่อผลิตและพัฒนาบุคลากรให้มีความรู้ ความสามารถ มีบุคลิกภาพและทักษะในวิชาชีพสามารถปฏิบัติงานด้านการท่องเที่ยว และงานบริการบนพื้นฐานของความเป็นไทย
2. เพื่อเสริมสร้างและพัฒนาบุคลากรด้านการท่องเที่ยวที่สามารถตอบสนองต่อยุทธศาสตร์ของท้องถิ่นและของประเทศ
3. เพื่อปลูกฝังคุณธรรม จริยธรรมระเบียบวินัย ความซื่อสัตย์ มีใจรักงาน และสำนึกในจรรยาบรรณทางวิชาชีพ ความรับผิดชอบต่อสังคม ตระหนักในหน้าที่ที่จะต้องดำรงรักษาไว้ซึ่งทรัพยากรศิลปวัฒนธรรมประเพณีอันดีงามของไทย
1.เพื่อให้นักศึกษามีความรู้ และฝึกทักษะการใช้ภาษาอังกฤษที่ถูกต้องตามหลักไวยากรณ์ และเหมาะสมกับสถานการณ์การใช้สำหรับงานบริการในธุรกิจการท่องเทียวและโรงแรม
2. เพื่อให้สามารถใช้ภาษาอังกฤษเป็นเครื่องมือในการสื่อสาร และการเขียน และพูดโต้ตอบในสถานการณ์ต่างๆต่างได้เหมาะสม  3. เพื่อให้เข้าใจในคำศัพท์เฉพาะ หรือรูปแบบสำนวนที่ใช้สื่อสารในการดำเนินงานระหว่างบุคลากรทางการท่องเที่ยวและโรงแรม และสามารสื่อสารกับผู้รับบริการได้
 
ศึกษาคำศัพท์ สำนวน รูปแบบภาษา ฝึกปฏิบัติใช้ภาษาอังกฤษในบริบททางธุรกิจด้านการท่องเที่ยวและโรงแรม มุ่งเน้นทักษะการเขียนเพื่อติดต่อสื่อสารและโต้ตอบทางธุรกิจการประชาสัมพันธ์ การทำแผ่นพับใบปลิว การเขียนจดหมายโต้ตอบกับลูกค้า การนำเสนอด้านการตลาดท่องเที่ยวและบริการ
-   อาจารย์จัดเวลาให้คำปรึกษาเป็นรายบุคคล หรือรายกลุ่มตามความต้องการ 1 ชั่วโมง/สัปดาห์(เฉพาะรายที่ต้องการ)
กิจกรรมที่ ผลการเรียนรู้ * วิธีการประเมินผลนักศึกษา สัปดาห์ที่ประเมิน สัดส่วนของการประเมินผล
1 Class participation and attendance 1-17 10%
2 1. Quiz ท้ายบท 6 บท 2. งานเขียน 6 งาน 2-17 40%
3 Mid-term examination 9 20%
4 Final examination 18 20%
5 Self-reflection 8, 17 10%
Parisuthiman, S. (2000). Business Communication: A Functional Approach. Thammasart University Press.
Jones, L. (2002). English for the travel and tourism industry. Cambridge University Press.  Dubicka, I & O’Keeffe, M. (2003). English for International Tourism: Pre-intermediate Students' Book. Francis O’Hara (2010). English for the Hotel Industry. Cambridge University Press.
 
-
1.1 การสนทนากลุ่มระหว่างผู้สอนและผู้เรียน 
1.2 แบบประเมินผู้สอน และแบบประเมินรายวิชา 
1.3 ข้อเสนอแนะที่อาจารย์ผู้สอนได้จากนักศึกษาผ่านช่องทางการสื่อสารต่าง ๆ
2.1 การสังเกตการณ์การสอนของหัวหน้าสาขาวิชา/หัวหน้าสาขา/ผู้ที่คณะมอบหมาย 
2.2 ผลการเรียนของนักศึกษา 
2.3 การทวนสอบผลประเมินการเรียนรู้
 
นำผลประเมินการสอนตามข้อ 2 มาปรับปรุงการสอนโดยการจัดกิจกรรมระดมสมอง และหาข้อมูลเพิ่มเติมในการปรับปรุงการสอนดังนี้ 
3.1 สัมมนาการจัดการเรียนการสอน 
3.2 ดำเนินการวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนการสอน
ในระหว่างกระบวนการสอนรายวิชา มีการทวนสอบผลสัมฤทธิ์ตามที่คาดหวังจากการเรียนรู้ในวิชาจากกิจกรรมต่าง ๆ เช่น การสอบถามนักศึกษา หรือการสุ่มตรวจผลงานของนักศึกษา รวมถึงพิจารณาจากผลการทดสอบย่อย และหลังการออกผลการเรียนรายวิชา มีการทวนสอบผลสัมฤทธิ์โดยรวมได้ดังนี้ 
4.1 การทวนสอบการให้คะแนนจากการสุ่มตรวจผลงานของนักศึกษาโดยหัวหน้าสาขาวิชา หรือหัวหน้าสาขา หรือผู้ที่คณะมอบหมาย 
4.2 มีการตั้งคณะกรรมการในสาขาวิชา ตรวจสอบผลการประเมินการเรียนรู้ของนักศึกษา โดยตรวจสอบข้อสอบ รายงาน วิธีการให้คะแนนสอบ คะแนนภาคปฏิบัติ และการให้คะแนนพฤติกรรม
นำผลการประเมินและทวนสอบผลสัมฤทธิ์ประสิทธิผลรายวิชา มาวางแผนปรับปรุงการสอนและรายละเอียดของรายวิชาเพื่อให้เกิดคุณภาพมากขึ้นดังนี้     
5.1 ปรับปรุงรายวิชาทุก 3 ปี หรือตามข้อเสนอแนะและผลการทวนสอบมาตรฐานผลสัมฤทธิ์ตามข้อ 4 
5.2 เปลี่ยนหรือสลับอาจารย์ผู้สอน เพื่อให้นักศึกษามีมุมมองในเรื่องการประยุกต์ความรู้จากรายวิชานี้ เข้ากับปัญหาที่มาจากงานวิจัยหรือประสบการณ์ของอาจารย์